Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

Ο Πρίγκηπας που Πλάσαμε

Επιτέλους κάποιον βρήκαμε!
Δεν θα είμαστε πια μόνοι.
Ενθουσιαζόμαστε.
Νομίζουμε πως έχουμε ερωτευτεί.
Και τοποθετούμε το αντικείμενο του πόθου σ' ένα βάθρο να το θαυμάζουμε.
Γίνεται ο πρίγκηπας με όλες τις αρετές.
Τον κοιτάμε μέσα από χοντρούς διορθωτικούς φακούς.
Τον τοποθετούμε σε τόσο ψηλό και μακρινό σημείο ώστε να μην φαίνεται καθαρά.
Και καθώς ο ενθουσιασμός εντείνει τη μυωπία μας τον βλέπουμε όπως θέλουμε...
Ετσι ώστε να μας ξεφεύγουν κάποια 'ενοχλητικά' χαρακτηριστικά.
Μέχρι που κάτι συμβαίνει.
Κάποιο λάθος κάνει, τόσο αισθητό που ακόμα και οι μυωπικοί μας φακοί δεν μπορούν να το κρύψουν.
Ετσι βλέπουμε πως ο πρίγκιπας έχει λασπωμένα παπούτσια...
Πατάει στο χώμα όπως κάθε απλός θνητός.
Ξαφνικά, αυτό που βλέπουμε επάνω του, τον ρίχνει από το θρόνο!
Το θρόνο στον οποίο εμείς τον είχαμε τοποθετήσει.
Αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία.
Το γεγονός πως εμείς φτιάξαμε έναν πρίγκηπα, όπως τον θέλαμε, για τις δικές μας ανάγκες...
Δεν έχει καμιά απολύτως σημασία.
Ο πρίγκηπας χάνει το θρόνο του!
Εχει λερωμένα παπούτσια...
Εμείς τον ανεβάσαμε όσο ψηλότερα γινόταν κι εμείς τον ρίχνουμε στο χώμα.
Δεν είναι πια πρίγκηπας!
Δεν έχει καμία σχέση με τον υπέροχο άνθρωπο που είχαμε πλάσει.
Και φυσικά θυμώνουμε!
Γιατί δεν είναι αυτό που νομίσαμε.
Μας κορόιδεψε.
Πως βγήκαν τα διορθωτικά γυαλιά μας;
Προφανώς αυτός θα φταίει γι αυτό.
Αυτός φταίει που δεν είμαστε πια ερωτευμένοι μαζί του.
Χάνουμε τον ενθουσιασμό μας!
Δεν είμαστε πια χαρούμενοι γιατί ο δήθεν πρίγκηπας μας εξαπάτησε.
Γιατί έπεσε από τον θρόνο του...
Κι εμείς τι θα έχουμε τώρα να 'λατρεύουμε';
Ο θυμός γίνεται απογοήτευση και μετά θλίψη...
Γι αυτό που χάσαμε...
Και όχι γι αυτό που είχαμε πλάσει....

Δευτέρα, 5 Φεβρουαρίου 2018

Ιδιαίτερα ευαίσθητοι άνθρωποι

Το 15-20% του γενικού πληθυσμού προσδιορίζεται ως ιδιαίτερα ευαίσθητο.
Αν και η ευαισθησία συχνά γίνεται αντιληπτή ως αδυναμία, τα ευαίσθητα άτομα στην πραγματικότητα τείνουν να έχουν μεγαλύτερη αυτεπίγνωση, να είναι πιο τρυφερά και στοργικά, να συγχωρούν περισσότερο και να είναι πιο φιλόδοξα από τον μέσο άνθρωπο.
Δυστυχώς, η ενσυναισθητική φύση ενός ευαίσθητου ανθρώπου συχνά αγνοείται ή παρερμηνεύεται και είναι επίσης συχνό το φαινόμενο οι εξαιρετικά ευαίσθητοι άνθρωποι να παραμελούν τη δική τους υγεία, επειδή είναι τόσο απορροφημένοι από την υγεία των άλλων. Γι’ αυτό και σήμερα μοιραζόμαστε 5 σημαντικά μαθήματα, ώστε να βοηθήσετε ένα ευαίσθητο άτομο -ή τον εαυτό σας- να κατανοήσει το πώς να διαχειρίζεται αυτό το καταπληκτικό χαρακτηριστικό, ώστε να διατηρήσει ή να επιτεύξει εσωτερική γαλήνη και ευτυχία.
5 σημαντικά μαθήματα για να διατηρήσετε τη δύναμη και την ηρεμία σας

1. Συναισθηματικός έλεγχος
Φυσικά και είναι σωστό να νιώθουμε και να ακολουθούμε την ηθική υποχρέωση να βοηθάμε άλλους ανθρώπους, αλλά οι πράξεις χρειάζεται να είναι μετρημένες, λογικές και θετικές για όλους τους εμπλεκόμενους. Κατά πρώτον, το καλύτερο είναι να βεβαιωθείτε ότι το άτομο που βοηθάτε όντως θέλει τη βοήθειά σας· αν δεν την χρειάζεται, τότε είναι πιθανό κανείς τελικά να μην ωφεληθεί από την κίνησή σας. Ίσως μάλιστα η επίδραση να αποδειχθεί και αρνητική στο τέλος.
2. Πνευματικός έλεγχος
Οι ευαίσθητοι άνθρωποι τείνουν να είναι πιο διαισθητικοί από τους υπόλοιπους, αλλά μόνο όταν είναι συγκεντρωμένοι και προσεκτικοί με τους ανθρώπους και το περιβάλλον γύρω τους. Παραδόξως, είναι εύκολο να αποσπαστεί η προσοχή τους, όταν προσπαθούν πολύ, γι’ αυτό και η συγκέντρωση πρέπει να συνδυαστεί με την προσοχή. Επιπροσθέτως, η κακή πνευματική υγεία και ο έλεγχος επιτρέπουν στους ευαίσθητους ανθρώπους να εμπιστεύονται εκείνους που αξίζουν και ωφελούνται πραγματικά από τις συμβουλές και την καθοδήγησή τους. Φυσικά, ορισμένες φορές μπορεί να εμπιστευθούν τους λάθος ανθρώπους και αυτή η αλληλεπίδραση δεν έχει καλό τέλος. Ωστόσο, όσο τα ευαίσθητα άτομα είναι συγκεντρωμένα και προσεκτικά, τα πιθανότερο είναι να παίρνουν τις σωστές αποφάσεις αναφορικά με το ποιον να εμπιστευτούν και ποιον όχι.
3. Προτεραιότητες
Αυτό το είδος ανθρώπων απορροφά πολλή ενέργεια από τους γύρω τους και έτσι καταλήγουν να επηρεάζονται πλήρως από τα προβλήματα και την αρνητικότητά τους. Όμως, αν τα ευαίσθητα άτομα θυμούνται να δίνουν προτεραιότητα στα δικά τους ζητήματα, στη δική τους ανάγκη για ηρεμία και ευτυχία, τότε θα μπορέσουν να βοηθήσουν αποτελεσματικά και τις δύο πλευρές. Αυτό το μάθημα δεν ενέχει τίποτα εγωιστικό· μόνο αφού λύσουμε τα δικά μας ζητήματα μπορούμε με καθαρό μυαλό να ασχοληθούμε με των γύρω μας.
4. Δύναμη
Η καλοσύνη δεν ισούται με αδυναμία και η ικανότητα ενσυναίσθησης μαρτυρά τεράστια συναισθηματική και ψυχική δύναμη. Επίσης, πρέπει να πούμε ότι τα ευαίσθητα άτομα δεν έχουν επιλογή σε μεγάλο βαθμό ως προς αυτό· γεννιούνται και εξελίσσονται ως ευαίσθητα και ενσυναισθητικά και ασυναίσθητα καλούνται να αντιμετωπίσουν τα συναισθήματα των άλλων, είτε το θέλουν, είτε όχι. Απαιτούνται μεγάλα αποθέματα δύναμης, ώστε κάποιος να σηκωθεί και να ελέγξει αυτό το βάρος. Όμως, το σίγουρο είναι ότι μπορεί πραγματικά να το τιθασεύσει.
5. Αυθεντικότητα – ειλικρίνεια
Σίγουρα είναι πολύ δελεαστικό για τα ευαίσθητα άτομα να μπορούν να γυρίσουν τους διακόπτες και να μην αγγίζονται από τίποτα, ώστε να γίνει και η ζωή τους ευκολότερη. Όμως, όπως προείπαμε, δεν είναι τόσο εύκολο, αφού αν προσπαθήσουν να υποκριθούν ότι δεν έχουν ευαισθησίες, καταλήγουν να νιώθουν άβολα με τον εαυτό τους. Με αυτό κατά νου, είναι ζωτικής σημασίας για τους ευαίσθητους ανθρώπους να αντισταθούν στην παρόρμηση να γίνουν κάτι που δεν είναι.
Το χαρακτηριστικό της ευαισθησίας είναι κάτι για το οποίο πρέπει να νιώθουν περήφανοι και να αναγνωρίζουν· το Σύμπαν χρειάζεται κι άλλους τέτοιους ανθρώπους με ευαισθησίες και ενσυναίσθηση.


ΥΓ. Το κείμενο είναι από την Εναλλακτική Δράση


Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018

Απώλειες...

Χανόμαστε με φίλους παλιούς.
Ο χρόνος περνά κι η ζωή είναι μικρή...
Αναβάλουμε, σίγουροι πως θα μπορέσουμε αργότερα.
Μέχρι που ξαφνικά έρχονται τα νέα...
Τα φρικτά νέα...
Είναι πολύ αργά.
Εναν καφέ μου είχε ζητήσει και να μιλήσουμε.
Κι εγώ το σκεφτόμουν και κολλούσα σε λεπτομέρειες...
Και οι μέρες και οι βδομάδες περνούσαν...
Κάποια στιγμή θύμωσα γιατί δεν επικοινωνούσε πια.
Δεν μου ζητούσε να βρεθούμε γι αυτόν το ρημαδοκαφέ, να μιλήσουμε...
Ετσι μουτρωμένη τον έψαξα.
Αλλά έχει φύγει...
Είχα θυμώσει που δεν επικοινωνούσε...
Κι αυτός είχε φύγει...
Δεν είναι μόνον ο πόνος που νοιώθω για την απώλεια...
Είναι οι ενοχές που δεν του έδωσα την ευκαιρία που ζητούσε.
Είναι που δεν τον άφησα ποτέ να μου εξηγήσει...
Εφυγε ένας πολύ καλός φίλος...

Και δεν πρόλαβα να τον χαιρετήσω...

Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018

Ερωτική Απογοήτευση

Η ερωτική απογοήτευση προκαλεί έντονο συναισθηματικό πόνο και αυτό είναι αναμφισβήτητο.
Τον νιώθουμε βαθιά μέσα μας -στο στήθος μας, στο λαιμό, στο στομάχι μας.
Αισθανόμαστε σαν η καρδιά μας κυριολεκτικά να πονά. Αλλά αν και η καρδιά είναι το όργανο στο οποίο εστιάζουμε κυρίως, μάλλον χρειάζεται να στραφούμε λίγο και στον εγκέφαλό μας.
Όταν η καρδιά μας πληγώνεται, ο εγκέφαλός μας αποκρίνεται ανάλογα και αυτές οι αντιδράσεις είναι οι υπεύθυνες για όλα τα «συμπτώματα» που σχετίζονται με την ερωτική απογοήτευση.
Η κατανόηση αυτών που νιώθουμε και σκεφτόμαστε και οι τρόποι με τους οποίους συμπεριφερόμαστε, όταν έχουμε πληγωθεί συναισθηματικά , είναι ζωτικής σημασίας, αν θέλουμε πραγματικά να διαχειριστούμε την κατάσταση και να αναρρώσουμε.
Πολλά συμβαίνουν λοιπόν στον εγκέφαλό μας, όταν αντιμετωπίζουμε μια ερωτική απογοήτευση, αλλά οι παρακάτω τρόποι είναι οι κυριότεροι:
3 αναπάντεχοι τρόποι που η ερωτική απογοήτευση επηρεάζει τον εγκέφαλό σας

1. Συναισθηματικός πόνος που βιώνεται ως σωματικός
Μελέτες με fMRI σε άτομα που περνούσαν συναισθηματική απογοήτευση έχουν αποκαλύψει ότι αυτή η κατάσταση ενεργοποιεί παρόμοιους μηχανισμούς στον εγκέφαλο με εκείνους που ενεργοποιούνται, όταν βιώνουμε σωματικό πόνο. Σε κάποιες μελέτες, ο συναισθηματικός πόνος αξιολογούταν από τους συμμετέχοντες ως «σχεδόν αβάσταχτος» σωματικός πόνος.
Σε αυτό το σημείο, σκεφτείτε, πως ενώ ο σωματικός πόνος σπάνια εμμένει σε έντονα επίπεδα για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ο πόνος της ερωτικής απογοήτευσης μπορεί να επιμένει για μέρες, εβδομάδες, ακόμα και μήνες. Γι’ αυτό και όταν πληγωνόμαστε συναισθηματικά, νιώθουμε ότι δεν αντέχουμε.

2. Συμπτώματα στέρησης
Σε άλλες παρόμοιες έρευνες με εξέταση fMRI βρέθηκε ότι η ερωτική απογοήτευση ενεργοποιεί τους ίδιους μηχανισμούς στον εγκέφαλο, που ενεργοποιούνται, όταν οι εθισμένοι χρήστες στερούνται ουσίες, όπως κοκαΐνη και οπιοειδή. Αυτά τα ισχυρά συμπτώματα στέρησης, λόγω της απώλειας της αγάπης, επηρεάζουν την ικανότητά μας να σκεφτόμαστε, να συγκεντρωνόμαστε και να λειτουργούμε με την ευρύτερη έννοια.
Δεν θα περιμέναμε ποτέ ένας εθισμένος χρήστης εν μέσω συνδρόμου στέρησης να μπορεί να λειτουργεί κανονικά στη δουλειά του ή στην προσωπική του ζωή, επειδή κατανοούμε ότι βρίσκεται σε μια προσωρινά παθολογική ψυχική κατάσταση. Χρειάζεται λοιπόν να σκεφτούμε την ερωτική απογοήτευση με τους ίδιους όρους και να προσαρμόσουμε τις προσδοκίες που έχουμε από τον εαυτό μας και από τους άλλους με γνώμονα αυτή την οπτική.

3. Παρεμβατικές σκέψεις που μας κρατούν πίσω
Όταν έχουμε πληγωθεί συναισθηματικά, ο εγκέφαλός μας είναι φυσιολογικό να δημιουργήσει παρεμβατικές, ξαφνικές σκέψεις του/της πρώην μας, που κυριεύουν το μυαλό μας, χωρίς προειδοποίηση. Μπορεί να είναι μια νοητή εικόνα του/της συντρόφου, ένα μέρος μιας συζήτησης, μια ανάμνηση ή οποιαδήποτε άλλη υπενθύμιση.
Κάθε φορά που μια τέτοια σκέψη εμφανίζεται, μας μουδιάζει, ανοίγει ξανά την πληγή, επανενεργοποιεί τον συναισθηματικό μας πόνο και πυροδοτεί τα συμπτώματα στέρησης. Δεδομένου του ότι οι παρεμβατικές σκέψεις μπορεί να γεννηθούν δεκάδες φορές μέσα σε μια ώρα και να τοποθετήσουν ένα βαρύ εμπόδιο μπροστά μας, είναι ξεκάθαρο το γιατί χρειάζεται πολλές φορές να παλέψουμε αρκετό καιρό για να αναρρώσουμε.

Η κατανόηση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε, καθώς αναρρώνουμε από μια ερωτική απογοήτευση, μας κάνει πιο ενσυναισθητικούς ως προς άλλους, αλλά και ως προς τον εαυτό μας και μας βοηθά να αποφύγουμε την αυτοκριτική, που δεν μας βοηθά σε αυτό το σημείο. Όσο περισσότερο περιορίσουμε την παρουσία του/της πρώην στη σκέψη μας, τόσο συντομότερα θα μπορέσουμε να αναρρώσουμε.
Ακόμα κι αν γνωρίζουμε ότι ο εγκέφαλός μας θα επιβάλλει χωρίς εμείς να το θέλουμε τέτοιες σκέψεις, εμείς έχουμε έναν βαθμό αυτονομίας και μπορούμε με συνειδητές πράξεις και συμπεριφορές να περιορίσουμε την ισχύ του.

Guy Winch, κλινικός ψυχολόγος


Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

Αγάπη

Αποφάσισα να βάλω στόχο.
Κατέστρωσα σχέδιο...
Είπα να ξεχάσω και να προχωρήσω.
Δεν γίνεται όμως.
Δεν θέλω να βρω κάποιον επειδή δεν μπορώ να έχω αυτόν που θέλω.
Γιατί τώρα ξέρω.
Ξέρω ποια είμαι και τι θέλω.
Ζητάω αγάπη.
Αληθινή αγάπη.
Να ξεχειλίζεις από αγάπη!
Τρελή αγάπη.
Να μην μπορείς να ζήσεις χωρίς...αγάπη.
Πως θα τα βρω αυτά;
Με σχέδιο;
Δεν έχει νόημα.
Ο έρωτας δεν προγραμματίζεται!
Δεν είναι αυτό παράφορος έρωτας!


Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

Καλή Χρονιά!

Λίγες ώρες πριν την αλλαγή του χρόνου.
Σε άλλη ήπειρο, έχει ήδη αλλάξει.
Δε θα μιζεριάσω, ελπίζω ούτε εσείς.
Ας έχουμε θετική ενέργεια για το '18.
Ας ελπίσουμε να είναι καλύτερο από το 2017.
Εύχομαι υγεία για το νέο χρόνο.
Υγεία για όλο τον κόσμο!
Λιγότερη γκρίνια, λιγότερο ψέμα, λιγότερη αχαριστία.
Περισσότερη αισιοδοξία, αλληλεγγύη, περισσότερα χαμόγελα!
Να διώξουμε τα παλιά, τα άχρηστα, όσα μας πιάνουν τόπο...
Γιατί μπορεί να είναι χρήσιμα για άλλους και για να κάνουμε χώρο για το καινούριο!
Εύχομαι να έχουμε μια ανατρεπτική καινούρια χρονιά!

Χαρούμενο 2018 για τον κόσμο όλο!!!

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Αχαριστία;...

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν είναι ευχαριστημένοι ποτέ.
Δεν ξέρω αν είναι εγωισμός ή βλακεία...
Η και τα δυο μαζί....
Γκρινιάζουν συνέχεια.
Μιλάνε χωρίς να νοιάζονται αν κάνουν τον συνομιλητή να νοιώθει άσχημα.
Γύρω μας υπάρχει τόση δυστυχία αλλά εκείνοι κοιτάζουν μόνο τον εαυτό τους.
Αυτή η γκρίνια, η απίστευτη, συνεχής γκρίνια για ασήμαντα θέματα με ξεπερνά.
Οταν ο πλανήτης διαλύεται, οι περισσότεροι άνθρωποι υποφέρουν...
Πόσο αχάριστος πρέπει να είναι κάποιος για να παραπονιέται συνεχώς;..

Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017

Μικρό Διάλειμμα

Είχα πολλές σκέψεις που ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.
Ηθελα να διαβάσω και τις δικές σας αναρτήσεις.
Καμιά φορά όμως συμβαίνουν πράγματα που δεν το επιτρέπουν.
Θα λείψω για λίγο (ελπίζω) από την μπλογκόσφαιρα.
Μέχρι να γυρίσω δριμύτερη....

Σας φιλώ πολύ!

Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Το Βασίλειο της διαφορετικότητας

Μια κοινωνία, και ειδικά παγκοσμιοποιημένη, λειτουργεί καλύτερα και πιο βολικά όταν οι προσωπικότητες των ανθρώπων είναι παρόμοιες ή μοιάζουν.
Τι συμβαίνει όμως όταν κάποιο ανθρώπινο ον νιώθει έντονα ότι δεν χωρά μέσα σε αυτό το βολικό μοντέλο; Όταν σε κάθε βήμα νιώθει ότι έχει διαφορετικά ψυχικά ερεθίσματα, προκλήσεις και προσκλήσεις και μάλιστα πολυεπίπεδα; Και μάλιστα όταν στις πρώτες εκδηλώσεις του διαφορετικού πέφτει επάνω η οικογένεια και η κοινωνία για να τον συνετίσει.
Αν η διαφορετικότητα δεν είναι ισχυρή, τότε ο ρόλος επανένταξης είναι εύκολος. Αν όχι τότε αρχίζει ο γολγοθάς των ψυχοσωματικών προβλημάτων για την διαφορετικότητα, αλλά και ένας κύκλος ιατρικών εξετάσεων που δεν οδηγεί πουθενά.
Πράγματι είναι μεγάλη ευλογία και κατάρα να είναι κάποιος διαφορετικός. Δεν συμπεριλαμβάνεται σε κανένα προσχολικό, σχολικό αλλά και κοινωνικό εγχειρίδιο. Θέλει δύναμη ψυχής και γνώσης εαυτού για να συνεχίσει και πάνω από όλα τεράστια πίστη στον εαυτό του για να ανταπεξέλθει στον ιδιαίτερο αυτόν κοινωνικό ρόλο. Είναι εδώ για να αλλάξει πράγματα, να οδηγήσει στην εξέλιξη και να ανοίξει νέους δρόμους.
Μια απλή ανάγνωση βιογραφιών θα επιβεβαιώσει αυτές τις θέσεις, άσχετα αν ο ιστορικός χρόνος μας κάνει να βλέπουμε πλέον αυτές τις προσωπικότητες ως νορμάλ και δεδομένες.
Σίγουρα πορείες σαν του Χριστού, των Γκάντι, Κένεντυ, Χέντριξ, Τζάκσον, Λινκολιν, Μοτσαρτ, Βαν Γκογκ και χιλιάδων άλλων κοινωνικών, πολιτικών και μουσικών επαναστατών, δεν υπήρξαν ιδιαίτερα εύκολες κατά γενική ομολογία.
Σήμερα τα αδιέξοδα της εποχής, αντίθετα με τις επιταγές της ηλεκτρονικής παγκοσμιοποίησης, αναζητούν το νέο, το διαφορετικό, το φρέσκο.
Σήμερα είναι η εποχή της διαφορετικότητας να βρει την δύναμη να κάνει τις νέες προτάσεις της.
Σήμερα πρέπει το κοινωνικό σύνολο να τις αναζητήσει, να τις υποστηρίξει, να τις εξελίξει.
Σήμερα είναι η εποχή η διαφορετικότητα να πάρει την θέση της στο βασίλειο που της αξίζει.

Απόσπασμα της ανέκδοτης σειράς #The Last Voyage αποκλειστικά για την Εναλλακτική Δράση – Maktoub

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Επικίνδυνοι άνθρωποι.

Οταν είχα γράψει για τα ζώα ήμουν φορτισμένη.
Ο γάτος ενός γείτονα είχε χαθεί.
Βρέθηκε μετά από μέρες.
Αποδείχτηκε πως τον είχε χτυπήσει αυτοκίνητο.
Ποιος άνθρωπος χτυπά ένα ζωάκι μέρα μεσημέρι και το παρατά;
Ευτυχώς ο γατούλης σώθηκε.
Χειρουργήθηκε και αναρρώνει.
Δεν μπορώ να το χωνέψω όμως ακόμα...
Είναι σίγουρο πως τον χτύπησαν μεσημέρι, τότε χάθηκε ο γάτος.
Θέλω να πιστεύω πως ήταν ατύχημα.
Γιατί όμως τον παράτησαν;
Ηταν μια ηλιόλουστη μέρα, τον είδαν!
Γιατί δεν βγήκε ο/η οδηγός να ψάξει;
Να φωνάξει;
Το λέω γιατί ο γατούλης ήταν πολύ χτυπημένος.
Άργησε να εμφανιστεί.
Αν ξέραμε τι είχε συμβεί δε θα κινδύνευε τόσο.
Δεν θα υπέφερε τόσο.
Θα μου πείτε τόσα γίνονται, για ένα γατί;
Ναι για ένα γατί!!
Γιατί ο άνθρωπος που κακοποιεί ζώα είναι επικίνδυνος.
Διαβάστε ΕΔΩ

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Εξόριστοι από το παρελθόν μας

'Μπορεί κανείς να γεννιέται με το δυναμικό μιας σιδερένιας μνήμης, δεν γεννιέται όμως με προδιάθεση στην αναπόληση, αυτό το φέρνουν οι αλλαγές και οι αποχωρισμοί στη ζωή – αποχωρισμοί από ανθρώπους, τόπους, γεγονότα και καταστάσεις, ιδίως όταν στάθηκαν πολύ σημαντικά, αγαπήθηκαν ή μισήθηκαν βαθιά.
Αυτές τις ρήξεις, τις μεγάλες ρήξεις στη ζωή μας, γυρεύουμε να γεφυρώσουμε ή να συμφιλιώσουμε, ή να ενσωματώσουμε με τη θύμηση και πέρα απ' αυτήν, με το μύθο και την τέχνη.
Η ρήξη και η νοσταλγία είναι βαθύτατες όταν μεγαλώνοντας εγκαταλείπουμε ή χάνουμε τον γενέθλιο τόπο όπου περάσαμε τα παιδικά μας χρόνια, αν βρεθούμε εκπατρισμένοι ή εξόριστοι, ή αν το μέρος ή ο τρόπος της ζωής που αναστηθήκαμε άλλαξε ριζικά ή καταστράφηκε. Όλοι μας, τελικά, είμαστε εξόριστοι από το παρελθόν μας.'


Από το βιβλίο του Oliver Sacks 'Ένας ανθρωπολόγος στον Αρη'

Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

Τετράποδα

Κάθε φορά που ένα ζώο είναι άρρωστο ή τραυματισμένο νοιώθω δέος μπροστά στη στωικότητα του.

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Οι αόρατες πληγές

Οι άνθρωποι που σε πληγώνουν περισσότερο.
Σου δημιουργούν ενοχές...
Καθώς μετά το δηλητήριο που σου πετάνε...
Δεν περιμένουν ποτέ να ακούσουν απάντηση.
Φεύγουν,,,
Αλλά όχι αρκετά μακριά...

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Να σκέφτεσαι σωστά

Ο Κομφούκιος κάθισε να ξεκουραστεί κι ευθύς οι μαθητές του άρχισαν να του θέτουν ερωτήσεις. Εκείνη τη μέρα ο δάσκαλος ήταν σε καλή διάθεση και αποφάσισε να απαντήσει.
-Μπορείτε και εξηγείτε ό,τι νιώθετε. Γιατί δεν πάτε να δείτε τον αυτοκράτορα και να συνομιλήσετε μαζί του;
-Κι ο αυτοκράτορας βγάζει ωραίους λόγους, είπε ο Κομφούκιος. Και οι ωραίοι λόγοι είναι απλά ζήτημα τεχνικής, δεν περιέχουν μέσα τους την αρετή.
-Στείλτε του λοιπόν το βιβλίο σας με τα Ποιήματα.
-Τα τριακόσια ποιήματα που βρίσκονται σ΄αυτό μπορούν να συνοψιστούν σε μια μόνη φράση: να σκέφτεσαι σωστά. Αυτό είναι το μυστικό.
-Τι σημαίνει «να σκέφτεσαι σωστά»;
-Σημαίνει να ξέρεις να χρησιμοποιήσεις το πνεύμα της καρδιάς, της ακρίβειας και του συναισθήματος. Όταν επιθυμούμε κάτι, η ζωή μπορεί να μας οδηγήσει μέχρι εκεί, αλλά από δρόμους που δεν τους περιμένουμε και οι οποίοι μας εκπλήσσουν.
Συχνά, αφηνόμαστε να προβληματιστούμε και νομίζουμε ότι παραπλανηθήκαμε. Γι΄αυτό λέω: αφεθείτε να οδηγηθείτε από το συναίσθημα, αλλά να έχετε το κουράγιο να προχωρήσετε πιο πέρα.
-Εσείς αυτό κάνετε;
-Στα δεκαπέντε μου άρχισα να μαθαίνω. Στα τριάντα ήμουν βέβαιος γι΄αυτά που επιθυμούσα. Στα σαράντα οι αμφιβολίες επέστρεψαν. Στα πενήντα ανακάλυψα πως ο ουρανός είχε ένα σχέδιο για μένα, όπως και για κάθε άνθρωπο πάνω στη γη. Στα εξήντα κατάλαβα το σχέδιο αυτό και βρήκα την ηρεμία για να το ακολουθήσω. Τώρα, στα εβδομήντα, μπορώ να ακούσω την καρδιά μου χωρίς να βγω από την Οδό.


Το κείμενο αυτό είναι από το: http://enallaktikidrasi.com 

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Μόνο στα όνειρα...

Δεν το είχα καταλάβει...
Μέχρι που είδα εκείνο το όνειρο.
Σαν να βαρέθηκε ο εγκέφαλος μου να δίνει σήματα που δεν αντιλαμβανόμουν.
Το υποσυνείδητο δεν μπορούσε να μου πει πιο καθαρά τι νοιώθω!
Μέχρι τότε; Δεν ξέρω γιατί...
Δεν το καταλάβαινα;;
Δεν μπορώ να το δεχτώ.
Δεν το έχω ακόμα ξεκαθαρίσει ένα χρόνο μετά.
Ενας ανεκπλήρωτος έρωτας, δυνατός όπως κάθε ανεκπλήρωτη επιθυμία.
Ολα τέλεια, άψογα, όμορφα, μοναδικά...
Κι όσο περισσότερο γνωριζόμαστε τόσο μεγαλώνει ο πόθος.
Και το ξέρει..,νομίζω...
Κάθε τόσο ρίχνει λάδι στη φωτιά.
Και θα πρεπε να θυμώνω γι αυτό...
Δεν μπορώ όμως...
Μ' αρέσει τόσο ο τρόπος που με 'φλερτάρει'...
Αφού ξέρει τα πάντα για μένα...
Γελάω με τις ατάκες του...
Προσπαθώ κάθε φορά να απαντώ το ίδιο έξυπνα.
Συναγωνισμός εξυπνάδας...
Είναι ο πιο ευφυής άντρας που έχω συναντήσει στη ζωή μου.
Κι έχουμε τόσα κοινά!
Ο πρίγκηπας μου...
Ο άντρας των ονείρων μου...κυριολεκτικά.
Μόνο στα όνειρα όμως...

Ξέρω πως μόνο κάποιος με τη δική του ευφυΐα, το χιούμορ...τα κοινά ενδιαφέροντα...
Είναι όμως τόσο απίθανο να γνωρίσω άλλον σαν αυτόν.
Και ο 'σχεδόν σαν...' θα έχει πάντα ν' αντιμετωπίσει την σύγκριση.
Άνισος ανταγωνισμός...

Εκτός αν...
Εκτός αν πάρω άκρως ρηξικέλευθες αποφάσεις...

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Αντρικά μαγιώ

Σας το έλεγα εγώ!
Το είχα πει πριν δυο χρόνια!
Τον Ιούνιο του 2015 σας είπα για τις Νέες...Μόδες...
Γελάσατε, δεν με πήρατε στα σοβαρά.
Σας μπέρδεψαν τα ωραία κορμιά;
Τα νέα μαγιώ;
Δεν κατάλαβα.
Φέτος είδα το μαγιώ μπροστά μου!
Δεν άντεξα...
Περνούσα από μια παραλία με πολύ κόσμο...
Αυτός ξεχώριζε...
Με το που τον είδα κόντεψα να πέσω κάτω.
Τυφλώθηκα από την ομορφιά!
Δεν βλέπεις κάθε μέρα τέτοια...κορμιά.
Γύρισα σπίτι και ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που είδα!
Ένιωσα πως έπρεπε να το μοιραστώ μαζί σας!
Γρήγορα πριν χάσω το φως μου.....

Δεν ήταν και λίγο αυτό που αντίκρισαν τα ματάκια μου!! 

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Προσδοκώ...

Ξεχνιέμαι...
Προσδοκώ...
Ονειρεύομαι.
Ονειρεύομαι μια στιγμή.
Ενα τέλειο δευτερόλεπτο...
Που ο χρόνος παγώνει.
Επειδή κάτι λες...
Κάτι χαμογελώ...
Κάτι κοιταζόμαστε...
Κάτι...εκείνο...

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

In my mind...

Cut right to the chase and
Choose your words to make it clear to me
You seem so heaven sent but
Somehow I still invent the fear in me
A lie is just a lie
A cry is still a cry
The past becomes the crime in my mind

Suspicion, suspicion
How you've changed my heart
Suspicion, suspicion
Unchain my heart

Crippled cruel emotion
Enough to make an ocean turn to green
The silliest of notions
Why Romeo took potion basically
To be or not to be
To cheat or not to cheat
Believe or not believe that you're mine

Suspicion, suspicion
How you've changed my heart
Suspicion, suspicion
Unchain my heart
Suspicion, suspicion
How you've changed my heart
Suspicion, suspicion
Unchain my heart

Anywhere you go all roads still lead to
It's harder than you know to be led back to

Suspicion, suspicion
How you've changed my heart
Suspicion, suspicion
Unchain my heart
Suspicion, suspicion
How you've changed my heart
Suspicion
Unchain my heart